Głównym bohaterem Sokoła jest Federigo degli Alberighi, młody szlachcic florencki i biegły rycerz, zakochany w szacownej damie Giovannie, uznawanej za jedną z najpiękniejszych kobiet w tym mieście. Dla zyskania jej przychylności Federigo bierze udział w licznych turniejach, czyni jej drogie podarunki i wydaje uczty, co doprowadza go do ruiny finansowej. Kobieta jednak nie odwzajemnia jego uczuć, jest żoną innego mężczyzny, któremu pozostaje wierna.

Utraciwszy niemal wszystko z wyjątkiem ukochanego Sokoła i skromnej podmiejskiej posiadłości, Federigo opuszcza miasto i udaje się do swego majątku w Campi, gdzie jego źródłem utrzymania stanowią polowania z sokołem. W tym czasie umiera mąż donny Giovanny, a wdowa wraz z synkiem udaje się na lato do swych włości położonych niedaleko majątku rycerza. Chłopiec szybko zaprzyjaźnia się z Alberighim, a jego wielkim marzeniem jest posiadać sokoła, który do niego należy. Po pewnym czasie dziecko ciężko zachorowuje. Opiekującej się nim matce zwierza się ze swego skrytego pragnienia. Jest głęboko przekonany, że uzyskanie sokoła pomogłoby mu wrócić do zdrowia. Giovanna, mając na względzie przeszłość, nie śmie prosić Federiga o tak wielką przysługę, jednak w końcu miłość do dziecka zwycięża i kobieta decyduje się osobiście udać się do rycerza, by przedstawić mu całą sprawę. Usłyszawszy, że ukochana kobieta pragnie, by zaprosił ją na obiad, Federigo uświadamia sobie, że nie ma czym godnie jej ugościć, postanawia więc upiec sokoła. Po obiedzie Giovanna wyjawia mu swą wielką prośbę. Słuchając jej słów, mężczyzna zalewa się łzami z rozpaczy, że nie może ofiarować jej ptaka. Synek kobiety umiera kilka dni po tym zdarzeniu. Kobieta bardzo boleje nad utratą ukochanego dziecka, jednak z uwagi na swoją majętność i młody wiek, bracia namawiają ją do ponownego zamążpójścia. Giovanna ulega ich naciskom, stawiając jednak warunek, że jedynym, którego zgodzi się poślubić, jest Federigo. Mężczyźni akceptują decyzję siostry, a Giovanna i jej drugi mąż w szczęściu dożywają swoich dni.