Narrator Jan Hredeczke (Dziecię) to człowiek maleńki pod każdym względem. Nikczemny wzrost, niska pozycja społeczna, wąziutkie horyzonty myślowe. Niewiele rozumie z otaczającej go rzeczywistości. Niemiecki wisiorek ze swastyką opisuje jako kółeczko z czterema F, wybuchu wojny prawie nie zauważa. Nawet będąc w centrum historii, Jan nie widzi jej i nie potrafi zinterpretować. W wieku 14 lat zaczyna pracować jako pikolak. Pierwsze pieniądze zarabia, oszukując podróżnych na dworcu. Gdy awansuje na kelnera w prowincjonalnym miasteczku, jasne jest, że zdobył zawód najbardziej odpowiadający jego osobowości. Zawód, w którym niemożliwy jest autentyzm, zmuszający do konformizmu, zawsze ustawiający ludzi w relacji pana i sługi. Gdy przed samym wybuchem wojny Jan zakochał się i poślubił Niemkę Lizę Papanek, niespodziewanie znalazł się po stronie silniejszych. Musiał jednak przejść upokarzające testy na godnego Rzeszy reproduktora i wziąć udział w szalonych rytuałach kopulacyjnych.