„Trędowata” to najsłynniejszy polski melodramat i absolutny bestseller literatury międzywojennej. Powieść z 1909 roku przenosi nas do dziewiętnastowiecznego świata balów, pałaców, egzaltowanych dam i wszechobecnej aury arystokracji. Jest to też jednak świat intryg i arystokratycznych konwenansów. Czy w takiej rzeczywistości mezalians, jakim jest miłość ubogiej guwernantki Stefani Rudeckiej i zamożnego ordynata Waldemara Michorowskiego ma szanse przetrwania?

Powieść dwukrotnie zekranizowana jeszcze przed wojną, do dziś jest niezwykle poczytna natomiast odtwórcy głównych postaci - Elżbieta Starostecka i Leszek Teleszyński w trzeciej ekranizacji powieści z 1976 w reżyserii Jerzego Hoffmana, stworzyli role, które na stałe wpisały się do klasyki polskiego filmu.

I oto gdy "łóżko Stefci zapłonęło ogniem słońca w całej świetni jego potęgi, a hufiec niebieski zaszumiał skrzydłami, uniósł się na złotym szlaku, wyfrunął z pokoju, powiększony o jedną przeczystą duszyczkę" - ryknęłam takim płaczem, że zdekonspirowałam swoją pokojówkę i za kark odciupasowano mnie przed oblicze matki, najgroźniejszego z sędziów. Brat - aktualnie Orli Szpon obserwował operację kolejnego lania z bolesnym współczuciem - jest wojna. A ty beczysz, że umarła tam jakaś panna w książce! - zasyczał potrząsając nade mną tomahawkiem.

„Legenda autorki „Trędowatej” nie ma równej sobie w naszej literaturze”.